Επί τέλους, κάντε κάτι!


Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, λέγει μια σοφή παροιμία μας και την αλήθεια της αποδεικνύει η σημερινή κυβέρνηση. Η Αριστερά δεν μπορεί να ξεφύγει από τις συνήθειές της: Πολύωρες συζητήσεις μεταξύ ουρανοβαμόνων, κούφια λόγια, εξυπνακίστικες κουβέντες, κομπορρημοσύνες, φτηνή κριτική επί παντός του επιστητού, αμπελοφιλοσοφία, αλλά καμία δράση, καμία ενέργεια.

Τα χούγια της δεν είχαν επιπτώσεις στη χώρα όσο ήταν εκτός εξουσίας. Τώρα όμως η Αριστερά είναι κυβέρνηση και οφείλει να δράσει προς αντιμετώπιση της κρίσης. Για να επιτύχει το ποθούμενο, τα μέλη της οφείλουν να υπερνικήσουν τα σύνδρομά τους  και να κάνουν την ιδεολογική υπέρβασή τους. Πρέπει να αποτινάξουν τα βαρίδια του παρελθόντος και άμεσα να αποκτήσουν φιλελεύθερη αντίληψη  για την οικονομία και να πιστέψουν ότι αυτή είναι μονόδρομος για να ξεπεράσει η χώρα την ύφεση, να ακούσουν  τον  πολίτη που βοά: Ε! Εσείς, αριστεροί – μαρξιστές που μας κυβερνάτε, ξεχάστε τις ιδεολογικές εμμονές και αγκυλώσεις σας και κάντε κάτι, επί τέλους!

Η δυσκολία του να προσχωρήσουν τα μέλη της σημερινής κυβέρνησης σε μια ρεαλιστική πολιτική για την οικονομία φαίνεται από την επί δύο μήνες απραξία τους. Γι’ αυτήν ο κάθε πολίτης δεν έχει παρά να διαβάσει το φύλλο της περασμένης Κυριακής, 22ας Μαρτίου της «Αυγής», ιδεολογικού οργάνου του κυβερνώντος Κόμματος. Κύριος πρωτοσέλιδος τίτλος της: «Παίρνει μπρος η οικονομία»… Τώρα… Και να πως, εξηγεί το σχετικό ρεπορτάζ: «Η ψήφιση του νόμου για τις εκατό δόσεις θα δώσει διπλή ανάσα στους οφειλέτες και στα δημόσια ταμεία, ενώ το πακέτο των μεταρρυθμίσεων που ετοιμάζει η κυβέρνηση θα ανοίξει το δρόμο για την ενίσχυση της ρευστότητας στην ελληνική οικονομία».

Οι δόσεις φαίνονται ως πανάκεια, αλλά να δούμε πόσοι θα πληρώσουν στην Κυβέρνηση του  Κόμματος, που όταν ήταν αντιπολίτευση είχε ως σύνθημα το «δεν πληρώνω», και πότε αυτές  θα αποδώσουν. Επίσης η Κυβέρνηση τώρα ετοιμάζει πακέτο μεταρρυθμίσεων… Ο λογικός πολίτης είναι έτοιμος να τρελαθεί. Μα καλά, διερωτάται, όλα δεν ήσαν τακτοποιημένα με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης; Δεν υπήρξε, από τον Ιούνιο του 2014, «κοινωνική συμφωνία για την έξοδο από την κρίση» του ΣΥΡΙΖΑ με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών; Δεν υπήρξαν από τότε οι «προγραμματικές δεσμεύσεις» για «άμεση αντιστροφή ύφεσης και ανάκαμψης της οικονομίας»; Ξεχάστηκαν όλα αυτά και τώρα, κατά τον Θαν. Καρτερό,  πάλι στην «Αυγή», οι σύντροφοι του «άρχισαν να ωριμάζουν και να διαπιστώνουν ότι η διακυβέρνηση είναι δύσκολη»; Δύσμοιροι Έλληνες, σε ποια χέρια έχετε αποθέσει τις ελπίδες σας…-

Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος

Τα σχόλια έχουν κλείσει.