Οι ξεχασμένοι Βορειοηπειρώτες εθνομάρτυρες


Ο Ελληνισμός της Αλβανίας υπέστη ανείπωτα μαρτύρια κάτω από το κομμουνιστικό καθεστώς των Εμβέρ Χότζα και Ραμίζ Αλία, αλλά κατόρθωσε να αντέξει. Διετήρησε την Ορθόδοξη Πίστη και την ελληνική εθνική συνείδηση παρά το γεγονός ότι από το 1967 επιβλήθηκε δια ροπάλου η αθεΐα και οι εκκλησίες μετατράπηκαν σε στάβλους ή γυμναστήρια.

Σε μία εποχή, κατά την οποία η κυβερνώσα Αριστερά  αρνείται ακόμη και να εκστομίσει τον όρο «Βόρειος Ήπειρος», και σε μία στιγμή, κατά την οποία επιχειρείται ή επανασυγγραφή των σχολικών βιβλίων από τους αποδομητές της εθνικής μας ταυτότητας, είναι χρέος μας να θυμόμαστε  τους συγχρόνους Εθνομάρτυρες. Τους γνωστούς και αγνώστους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, στις φυλακές, στα βασανιστήρια και στα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα των τυράννων που είχαν έδρα τα Τίρανα.

Γι’ αυτό  εκφράζω τον έπαινό μου και τη συγκίνησή μου για την εκδήλωση, την οποία αποφάσισε να διοργανώσει στις 12.12.2015 στην Κεντρική Πλατεία του Αλύκου της Βορείου Ηπείρου η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας ΟΜΟΝΟΙΑ σε συνεργασία με τον Δήμο Φοινικαίων. Όπως αναφέρει το σχετικό Δελτίο Τύπου, τιμούν τη μνήμη «των μαρτύρων της κομμουνιστικής δικτατορίας που αγωνίστηκαν για δημοκρατία και εθνική δικαίωση».

Ενδιαφέρουσες επισημάνσεις: Α) Η πλατεία του Αλύκου λέγεται Πλατεία Κύπρου. Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός δεν λησμονεί  την ημικατεχομένη Κύπρο μας. Β) Την ίδια ημέρα συμπληρώθηκαν 21 χρόνια από την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού, ο οποίος έκανε τα πάντα για την πανελλήνια και διεθνή προβολή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών κατά τα δύσκολα εκείνα χρόνια.

Οι διοργανωτές της εκδηλώσεως επέλεξαν το Αλύκο για να θυμίσουν την ηρωική ενέργεια τεσσάρων νέων ανδρών από το χωριό αυτό, που έπεσαν νεκροί στις 10.12.1990 κατά την προσπάθειά τους να δραπετεύσουν από την ανθελληνική και αντιχριστιανική καταπίεση και να έλθουν στην Ελλάδα. Ο Θύμιος Μάσιος, ο Βαγγέλης Μήτρος, ο Θανάσης Κώτσης και ο Αηδόνης Ράφτης πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ από τους Αλβανούς φρουρούς. Στις 12.12.1990 χιλιάδες κάτοικοι του Αλύκου και των γύρω χωριών έφτασαν μέχρι τους Αγίους Σαράντα με ελληνικές σημαίες κραυγάζοντας «Ραμίζ Αλία είσαι δολοφόνος». Ήταν η πρώτη μαζική διαδήλωση του χειμαζομένου Ελληνισμού μετά από 45 χρόνια κομμουνιστικής δικτατορίας. Ο αλβανικός στρατός τούς εμπόδισε με τανκς και οι Βορειοηπειρώτες απήντησαν με πετροπόλεμο.

Η σημερινή κατάσταση για τον Ελληνισμό που έχει απομείνει στην Αλβανία δεν είναι πολύ καλύτερη. Τυπικά μεν δεν υπάρχει δικτατορία, αλλά τα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία προσπαθούν να αφελληνίσουν την Βόρειο Ήπειρο.

Τί γνωρίζει άραγε η σημερινή νεολαία μας για τους τέσσερις Εθνομάρτυρες του Αλύκου;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός επιστήμων

Τα σχόλια έχουν κλείσει.